ΜΕΛΙΣΣΟΥΛΕΣ

Θα ήθελα στο σημείο αυτό να γράψω λίγα λόγια για τη σχέση μου με τις μέλισσες. Θα γυρίσω το χρόνο πίσω (που τέτοιο πράγμα) και θα πάω κάπου στο 1975. Τότε ήμουν 7. Κατέβηκα στη παράγκα που είχαμε στο χωριό. Εκεί βρήκα ένα καπνιστήρι ένα ροδάκι με δοντάκια (μετά έμαθα πως το λέγαν αρμοστήρι) και μια παλιά μάσκα. Ρώτησα τη γιαγιά και μου είπε πως ήταν του πατέρα μου. Είχε κάποια κουβούλια και μερικές κυψέλες τις οποίες χάλασε πριν φύγουμε για Αθήνα το 1969. Μετά που γυρίσαμε δεν τα ξανάφτιαξε. Μεγάλωσα και κάποια στιγμή έτυχε ο δρόμος να με φέρνει λίγο πιο πάνω από την Παναγία Ξενιά σε ένα χωριό την Βρύναινα. Εκεί γνώρισα έναν καλό φίλο, μελισσοκόμος στο επάγγελμα και πήρα 5 μελισσάκια. Τα κράτησα δυο χρόνια και μετά λόγω δουλειάς τα παράτησα. Μου έμειναν όμως σε μια παλιά αποθήκη οι κυψέλες και τα εργαλεία. Πριν τρία χρόνια δούλευα πίσω από το στάδιο γύρω στα μέσα Μαίου. Κατά τις 12 η ώρα ήρθε και έκατσε ένα μελίσσι σε μια αμυγδαλιά. Τηλέφωνο τον παπά (πατέρα μου) για να φέρει κυψέλη. Το μαζέψαμε και φώναξα τον θείο μου και του το έδωσα μια και έχει πολλά να το φροντίζει. Δεν ήθελε όμως να με αφήσει έτσι. Πέρυσι περί τα μέσα Ιουνίου μου λέει ένας φίλος πως δίπλα από μια μάντρα που είχα ήταν δύο μελίσσια πάνω σε μία αγριελιά δύο βδομάδες. Δεν τον πίστεψα. Πήγα να τα δω με τα μάτια μου. Και όντως ήταν εκεί και περίμεναν. Βολίδα για φλόγιστρο κυψέλες κεριά και μέχρι το βράδυ είχαν βρεί νέο σπίτι. Την επομένη με πήρε ένας φίλος τηλέφωνο να πάω να μαζέψω ένα ακόμη. Παίρνω και αυτό μου δίνει και ο θείος μου αυτό που του είχα δώσει και βρέθηκα με τέσσερα μελίσσια στη καστανιά. Ελπίζω και εύχομαι να με αξιώσει ο Θεός να καταφέρω να τα αυξήσω!!!